Radikaldeki bir haberde yazdığına göre;
Adalet Bakanı Şahin: “İşkencenin yüzde 100 önlendiğini iddia edemem.”
İçişleri Bakanı Atalay: “İşkence konusunda şu anda hamdolsun ülkemizde bir sorun yoktur.”
demiş.
Politika, siyaset böyle olsa gerek. Geniş cümleler, geniş umman. Netlik şeffaflık mevcut değil. Aynı bakanlar kurulundaki iki güzide bakanımızdan biri işkence olabilir diyor, diğeri hamdolsun sorun yoktur diyor. Öncelikle şunu anlamak gerekiyor. İşkence gibi insanlık dışı bir suçu engellemek gibi bir amaç var mı ? Yoksa sadece aman benim görevim sırasında sorun çıkmasın, başım ağrımasın mı diyorlar.
Açıkçası “ben yaptım oldu”, “benimle aynı fikirde değil susturayım” örneklerini daha önce defalarca sergileyen sevgili hükümetimizin işkenceyi bitirmek ile ilgili bir niyeti olduğunu sanmıyorum. Tamamen oy kaygısı, tamamen tabana şirinlik.
Nasrettin Hoca misali eşekten düşenin halini doktor değil, eşekten düşen başka biri anlar.
Olur da İlhan Selçuk’un Ziverbey Köşkü’ndeki misali işkenceye maruz kalmış bir adam başa gelir, o zaman işkencenin azalması ile ilgili adım atma ihtimali oluşabilir.
